Adrian Bellar


Adrian Bellar był głównym inżynierem tajnego kompleksu badawczego ukrytego w Mgławicy Pająka. Kierował projektem prototypowego napędu skokowego zdolnego wykonywać skoki bez użycia bram przekaźnikowych. Jego los po katastrofie kompleksu pozostaje nieznany.
Podstawowe informacje
Karta postaci
Pole Informacja Imię i nazwisko Adrian Bellar Rodzina Bellar Pochodzenie Merida, Caldris, 🪐 Velorum Profesja inżynier i badacz napędów skokowych Funkcja główny inżynier kompleksu w Mgławicy Pająka Projekt prototypowy napęd skokowy działający bez bram przekaźnikowych Znana krewna Selene Bellar, siostra Siostrzenica i podopieczna Echo Status zaginiony; nie wiadomo, czy przeżył katastrofę
Rodzina Bellar

Adrian pochodził z rodziny wysoko postawionych urzędników, naukowców i administratorów korporacyjnych zamieszkującej Dzielnicę Białych Tarasów w Meridzie. Bellarowie należeli do elity urzędniczej układu Velorum, choć nie byli jednym z wysokich rodów tworzących Wysoką Radę Rodów.
Jego siostrą była Selene Bellar, elegancka i wysoko wykształcona przedstawicielka rodziny. Po jej śmierci Adrian przejął opiekę nad jej dwunastoletnią córką, Echo.
Tajny kompleks w Mgławicy Pająka
Adrian pełnił funkcję głównego inżyniera kompleksu badawczego, który nie figurował na żadnych oficjalnych mapach ani w publicznych rejestrach. Projekt finansował Marius Voss, głowa rodu Voss i Wysoki Marszałek Szlaków COR.
Projekt był tajnym przedsięwzięciem Rady Rodów, a jego politycznym patronem i finansistą pozostawał Marius Voss. Oficjalnie placówka miała prowadzić niewielki projekt kartograficzny, lecz COR zatrudnił Bellara, aby opracował dla Rady napęd bezbramowy. Rada chciała w ten sposób uprzedzić potencjalną konkurencję i ochronić swój monopol na podróże przez Bramy Próżniowe.
Projekt napędu bezbramowego
Celem zespołu Adriana było skonstruowanie napędu skokowego pozwalającego statkom wykonywać skoki bez użycia bram przekaźnikowych. Udany prototyp miał:
- uniezależnić podróże od sieci Bram Próżniowych,
- umożliwić korzystanie z nowych lub tajnych tras,
- zapewnić flotom Rady niezależność od istniejącej infrastruktury skokowej,
- pozwolić COR-owi wdrożyć technologię przed konkurencją i zachować monopol na transport międzygwiezdny.
Gdyby technologia trafiła do innej frakcji, mogłaby podważyć kontrolę COR-u nad ruchem międzygwiezdnym i całkowicie zmienić układ sił w galaktyce. Właśnie temu Rada próbowała zapobiec, rozwijając własny napęd.
Adrian odpowiadał za prace inżynieryjne oraz program testowy. Według nagrania Bellara usłyszanego przez Vaela w wizji, napęd był prawie ukończony. Dokładny skład zespołu, źródło technologii i szczegółowy stopień ukończenia prototypu pozostają nieznane.
Nagrania odzyskane przez Wanguardię
Podczas operacji „Pajęcze Gniazdo” oddział Żelaznej Wanguardii odnalazł w kompleksie nagrania głosowe Adriana Bellara. Jeden z zachowanych fragmentów brzmi:
Nagranie doktora Bellara
„…obliczenia są czyste. Ten napęd da flotom Rady pełną niezależność od stacji skokowych. Model matematyczny wykazuje stabilność na poziomie 0,91 przy rotacji pola irydowego, ale algorytmy cyfrowe nie nadążają z korekcją szumów tła…”
Nagranie ujawnia, że:
- model osiągnął stabilność na poziomie 0,91;
- wykorzystywał rotację pola irydowego;
- algorytmy cyfrowe nie nadążały z korekcją szumów tła;
- projekt wymagał specjalnego procesora do wykonywania obliczeń;
- Bellar wspominał o zaginionym trzynastym pracowniku, którym była nieujęta w manifestach Echo;
- zarejestrowano komunikat „8 z 12 kapsuł zadokowanych” — osiem kapsuł pozostało przy stacji, a cztery odleciały z ocalałymi.
Według relacji Gooysona to Bellar miał stworzyć procesor niezbędny do obliczeń związanych z napędem. Informacja o autorstwie procesora pozostaje niepotwierdzona.
Drużyna podejrzewa, że potrzebnym urządzeniem może być procesor odzyskany podczas misji Odzyskanie zagubionego procesora. Hipoteza nie została jeszcze potwierdzona.
Katastrofa i zaginięcie
W 2481 roku, sześć lat przed obecnymi wydarzeniami, podczas decydującego testu napędu doszło do katastrofalnej awarii. Sekcję testową zalała fala energii podprzestrzennej i oślepiającego światła.
Prawdziwy charakter projektu został zatuszowany. Oficjalna wersja mówiła o awarii reaktora podczas niewielkiego projektu kartograficznego, śmierci personelu i porzuceniu kompleksu.
Nie wiadomo, czy Adrian:
- zginął podczas katastrofy,
- przeżył i został ukryty przez ród Voss,
- opuścił kompleks przed jego zamknięciem,
- nadal przebywa w Mgławicy Pająka,
- zabrał ze sobą prototyp lub dokumentację projektu.
Echo — siostrzenica i uczestniczka projektu
Adrian był wujem i opiekunem Echo. Po śmierci swojej siostry, Selene, przejął opiekę nad dwunastoletnią dziewczyną, ponieważ jej biologiczny ojciec, Marius Voss, nie zamierzał jej wychowywać.
Adrian znał prawdziwe imię Echo i był jedynym powiernikiem jej pochodzenia. Dostrzegał w niej wyjątkowy talent techniczny oraz niezwykłe zrozumienie struktur podprzestrzennych i mechaniki napędów skokowych.
Uznawał ją za geniuszkę i przyszłość projektu. W wieku piętnastu lat Echo została włączona do programu testowego, mimo że jej obecność w laboratorium nie figurowała w żadnych rejestrach.
Echo przeżyła katastrofę, ale straciła wzrok. Oficjalnie została uznana za młodą asystentkę Adriana Bellara, która zginęła podczas awarii.
Znane powiązania
| Osoba lub organizacja | Relacja z Adrianem |
|---|---|
| Selene Bellar | siostra |
| Marius Voss | finansista i polityczny patron tajnego projektu |
| Ród Voss | ród finansujący kompleks; większość jego członków nie znała prawdziwego charakteru badań |
| 🪐 Mgławica Pająka | miejsce prowadzenia badań i ostatnia znana lokalizacja Adriana |
| Echo | siostrzenica, podopieczna i wyjątkowo utalentowana uczestniczka projektu; Adrian znał jej prawdziwe imię |
Otwarte pytania
- Czy Adrian przeżył katastrofę?
- Gdzie obecnie się znajduje?
- Czy zabrał ze sobą dokumentację albo elementy prototypu?
- Czy wiedział, co Marius zrobił z Echo po katastrofie?
- Czy próbował skontaktować się z podopieczną?
- Kto poza Adrianem znał pełne możliwości napędu bezbramowego?
- Czy operacja „Pajęcze Gniazdo” Żelaznej Wanguardii jest związana z jego badaniami? — Tak, oddział zbadał kompleks i odzyskał nagrania Adriana.
- Czy Wanguardia odnalazła materiały Adriana? — Tak, odzyskała archiwa i nagrania głosowe.
- Kim był zaginiony trzynasty pracownik? — Była nim Echo, nieoficjalna uczestniczka projektu pomijana w raportach i manifestach.
- Kim byli ocalali, którzy odlecieli czterema kapsułami, i dokąd dotarli?
- Czy procesor z misji Odzyskanie zagubionego procesora należał do projektu Adriana?
- Czy Adrian celowo zataił część wyników przed Mariusem Vossem?