Echo

Niewidoma diagnostka i mechaniczka z sonarowym wszczepem. Słyszy każdą usterkę w wibracjach kadłuba i tonie reaktora. Jest nieślubną córką Mariusa Vossa z Wysokiej Rady Rodów — wykluczoną w zamian za wszczep, którego arystokracja Cor nie wybacza.

Sesja RPG/Zdjęcia/Postacie graczy/echo.webp

Karta postaci

Sesja RPG/Zdjęcia/Postacie graczy/echo-chart.webp

Echo

PoleInformacja
Rasaczłowiek
Wiek26 lat
Obecny rok2487
Rok katastrofy i utraty wzroku2481
Wiek podczas katastrofy20 lat
RangaNovice
Profesjadiagnostka i mechaniczka okrętowa
PochodzenieDzielnica Białych Tarasów, Merida, Caldris, 🪐 Velorum
Baza🪐 Tortuga · Dok 9
Statuswygnana; oficjalnie uznana za zmarłą
Specjalizacjadiagnostyka napędów V-Drive, naprawy systemów, obchodzenie zabezpieczeń i drobne hacki

Chronologia

  • 2481 — sześć lat temu: w Mgławicy Pająka doszło do katastrofy prototypowego napędu. Echo miała wtedy 20 lat i straciła wzrok.
  • 2486 — rok temu: sporządzono raport nr 10.
  • 2487 — obecnie: Echo ma 26 lat.

Ta chronologia ma pierwszeństwo przed wcześniejszymi wzmiankami sugerującymi, że katastrofa wydarzyła się około dziesięciu lub jedenastu lat temu.

Kim jest

Echo to szczupła, dwudziestosześcioletnia kobieta o smukłej sylwetce, która zdaje się nie pasować do brutalnych realiów stacji. Jej cera wciąż nosi ślady luksusu górnych dzielnic i ostro kontrastuje z nieregularnie ściętymi włosami. Ich poszarpana linia jest raczej manifestem buntu niż skutkiem braku lustra.

Oczy Echo przysłania czarna, lustrzana opaska cybernetyczna. Wzdłuż łuku brwi biegną rzędy drobnych czujników, pulsujących słabym błękitnym światłem za każdym razem, gdy aktywuje sonar.

Echo jest ukrywaną przed światem, nieślubną córką potężnego magnata transportowego Mariusa Vossa. Po tragicznej awarii prototypowego napędu w tajnym laboratorium straciła wzrok. Szantażem wymusiła na ojcu sfinansowanie nielegalnego wszczepu sonarowego, za co została całkowicie wygnana i oficjalnie uznana za zmarłą.

Obecnie ukrywa się na Tortudze, gdzie pracuje jako genialna mechaniczka „słysząca” usterki statków. Żyje z dala od politycznych intryg rodu Voss, a ceną za jej milczenie są comiesięczne przelewy od ojca.

Manieryzmy

  • Echolokacja „kluczem”: przed wejściem do nowego pomieszczenia delikatnie uderza ulubionym kluczem o gródź statku. W ten sposób szybko „mapuje” wielkość wnętrza.
  • „Widzenie” dłońmi: przed rozpoczęciem naprawy przesuwa dłońmi po maszynie z niezwykłą delikatnością, niemal ją głaszcząc. Szuka wibracji, których nie wyłapuje sonar, oraz mikropęknięć wyczuwalnych pod palcami.
  • Perfekcyjny porządek: w swoim boksie odkłada każdą śrubkę dokładnie w to samo miejsce. Jeśli ktoś przesunie jej narzędzie choćby o centymetr, Echo natychmiast to wyczuwa i reaguje irytacją.
  • Duchy salonów: zawsze zwraca się do innych pełnymi imionami — na przykład „Mariusie” lub „Vexie” — unikając poufałości i zdrobnień. Buduje w ten sposób niewidzialną barierę między sobą a resztą załogi.

Tło

Dziecko bez nazwiska

Echo nigdy nie nosiła rodowego nazwiska. Była sekretem Mariusa Vossa — wpływowego przedstawiciela Wysokiej Rady Rodów Cor i człowieka, którego nazwisko otwierało niemal wszystkie drzwi w galaktyce. Jako owoc jego romansu z Selene Bellar, kobietą pochodzącą z rodziny wysoko postawionych urzędników korporacyjnych, przyszła na świat jako dziecko, którego istnienie musiało pozostać ukryte.

Echo urodziła się w domu Selene w Dzielnicy Białych Tarasów — reprezentacyjnej części Meridy na planecie Caldris w układzie Velorum. To tam spędziła pierwsze dwanaście lat życia, zanim po śmierci matki trafiła pod opiekę Adriana Bellara.

Ród Voss od pokoleń kontrolował handel i transport między sektorami. Jego statki przewoziły wszystko — od żywności i leków po eksperymentalne technologie oraz wojskowe ładunki, których oficjalnie nigdy nie było. Krążyły plotki, że Vossowie posiadają najdokładniejsze mapy podprzestrzennych szlaków w całej galaktyce, a niektóre trasy znane są wyłącznie im.

Selene była elegancka, inteligentna i zawsze perfekcyjnie opanowana. To ona nauczyła córkę dyscypliny, cierpliwości i ukrywania emocji. Zmarła, gdy Echo miała dwanaście lat, pozostawiając dziewczynę praktycznie samą.

Marius nigdy oficjalnie nie uznał córki, ale dostrzegał w niej wyjątkowy talent techniczny. Nie zamierzał jej jednak wychowywać. Oddał ją pod opiekę Adriana Bellara, brata Selene i głównego inżyniera tajnego kompleksu badawczego ukrytego wewnątrz Mgławicy Pająka. Adrian stał się jedynym powiernikiem jej prawdziwego imienia.

Mgławica Pająka

Placówka badawcza nie figurowała na żadnych mapach. Był to ściśle tajny kompleks Rady Rodów, utworzony w celu opracowania napędu bezbramowego przed potencjalną konkurencją i ochrony monopolu COR-u na podróże międzygwiezdne. Wiedzę o prawdziwym przeznaczeniu placówki ograniczono do wąskiego grona.

Adrian Bellar prowadził tam badania nad prototypowym napędem skokowym zdolnym wykonywać skoki bez użycia bram przekaźnikowych — technologią, która mogła całkowicie zmienić układ sił w galaktyce.

Echo szybko udowodniła, że nie trafiła tam przypadkiem. Już jako nastolatka wykazywała niezwykłe zrozumienie struktur podprzestrzennych i mechaniki napędów skokowych. Dla Adriana była naukowym geniuszem i przyszłością projektu. Dla Mariusa pozostawała niewygodnym sekretem, który przynajmniej okazał się użyteczny.

W wieku piętnastu lat została włączona do programu testowego. Jej obecność w laboratorium nie figurowała w żadnych rejestrach, a udział w badaniach miał pozostać tajemnicą. W programie pozostawała przez około pięć lat — do katastrofy w 2481 roku, gdy miała 20 lat. Wszystko, co wydarzyło się później, miało zostać wymazane z pamięci świata.

Światło, które odebrało wzrok

W 2481 roku, gdy Echo miała 20 lat, podczas decydującego testu prototypu doszło do katastrofalnej awarii. Nie był to zwykły wybuch — sekcję testową zalała fala energii podprzestrzennej i oślepiającego światła. Echo przeżyła, ale świat wokół niej zgasł na zawsze.

Diagnoza w klinice Aeterna Care była krótka i brutalna: promieniowanie całkowicie spaliło nerwy wzrokowe, a uszkodzenia były nieodwracalne. Dla rodu Voss jej ślepota nie stanowiła jednak największego problemu. Prawdziwy kryzys wybuchł, gdy zażądała cybernetycznego wszczepu. Arystokracja gardziła modyfikacjami ciała, uznając je za skażenie i oznakę słabości, dlatego Marius kategorycznie zabronił córce ingerencji w jej biologię.

Echo po raz pierwszy użyła przeciwko ojcu broni, której sam ją nauczył — bezwzględnej polityki. Wiedziała, że ujawnienie prawdy o nielegalnych testach w Mgławicy Pająka zniszczyłoby reputację Vossów. Zaszantażowała Mariusa, żądając sonaru w zamian za milczenie.

Trzynasty pracownik

Podczas operacji „Pajęcze Gniazdo” oddział Żelaznej Wanguardii odnalazł nagrania Adriana Bellara. Doktor wspominał w nich o zaginionym trzynastym pracowniku. Była nim Echo.

Oficjalny manifest projektu obejmował dwanaście osób, w tym Adriana Bellara. Echo nie figurowała w raportach ani manifestach, ponieważ pozostali traktowali ją jako dziecko i podopieczną Adriana, a nie pełnoprawną naukowczynię. W rzeczywistości jej geniusz oraz praca miały istotny udział w opracowaniu napędu, dlatego była nieoficjalną trzynastą uczestniczką zespołu.

Cena przetrwania

Marius ustąpił, lecz cena jego zgody była ostateczna. Sfinansował eksperymentalny wszczep sonarowy i rekonwalescencję córki, a jednocześnie wymazał ją ze swojego życia. Echo otrzymała dożywotni zakaz zbliżania się do światów należących do rodziny oraz powoływania się na rodowe koneksje.

Oficjalnie zginęła w wypadku w mgławicy. Stała się „martwym” punktem w budżecie ojca — comiesięcznym przelewem, który miał gwarantować, że pozostanie w mroku.

Dok numer dziewięć

Dziś Echo żyje na Tortudze — stacji wyciętej w asteroidzie, gdzie nikt nie pyta o przeszłość. Od pół roku jej domem i warsztatem jest boks w Doku 9, wynajęty od Vexa na niejasnych zasadach. W chaosie czarnego rynku zyskała renomę mechaniczki, która potrafi „usłyszeć” każdą awarię.

Jeśli coś dryfuje, iskrzy albo odmawia działania, Echo potrafi to naprawić. Diagnostyka napędów V-Drive, łatanie uszkodzonych systemów, obchodzenie zabezpieczeń i drobne hacki oprogramowania — bierze każdą robotę, o ile klient potrafi zapłacić.

Czasami trafiają się także znacznie bardziej ryzykowne zlecenia: podejrzane transporty, statki bez rejestracji i ludzie, którzy nie chcą mówić, skąd przylecieli ani dokąd lecą dalej. Echo po prostu robi swoje, ukrywając przed galaktyką fakt, że jest najdroższym błędem w historii rodu Voss.

Drużyna

Vex potrafił kojarzyć ludzi równie sprawnie, jak handlował informacjami. Wiedział, że załoga szuka kogoś, kto potrafi utrzymać statek w całości bez zadawania zbędnych pytań.

Vex o Echo

Jeśli chcecie przeżyć, weźcie ją, zanim ktoś inny zorientuje się, co ta dziewczyna potrafi wycisnąć z V-Drive’a.

Drużyna zyskała ekspertkę od spraw beznadziejnych, a Echo może zyskać ludzi, którym w końcu zaufa na tyle, by wyjawić swoje prawdziwe imię.

Vael Sune

Echo poznała Vaela dwa lata temu, gdy jako utalentowana mechaniczka została wezwana do jego salonu ukrytego w zaniedbanej części Ogrodów Hydroponicznych „Lotos”. Miała naprawić generator po poważnej awarii sieci. Podczas pracy doznała nagłego ataku paniki wywołanego traumą z tajemniczej przeszłości.

Vael, mimo potężnych zdolności empatycznych, świadomie nie użył mocy psionicznych, by sztucznie wyciszyć jej umysł. Pomógł jej usiąść, podał herbatę i po prostu słuchał. To zdarzenie stało się fundamentem ich relacji.

Echo ufa Vaelowi w stopniu, w jakim nie ufa niemal nikomu innemu na Tortudze. Jest dla niej jedyną osobą, która widziała ją w chwili największej słabości i nie próbowała tego wykorzystać. Dlatego to właśnie Echo zaproponowała jego kandydaturę, gdy Vex zaczął kompletować drużynę.

Kaeden Aurelius Vanth

Echo poznała Kaedena w przemysłowej pralni, gdzie arystokrata, dbający o rodowy dryl, codziennie oddawał do czyszczenia swoje białe koszule. Gdy grupa zbirów zaatakowała Echo podczas naprawy maszyny, Kaeden interweniował zgodnie ze swoim Kodeksem Honoru, nakazującym mu bronić słabszych.

Podczas walki Echo wykryła sonarem szóstego, ukrytego napastnika i zasłoniła Kaedena własnym ciałem, przyjmując cios nożem w nogę. Ten akt bezinteresownego poświęcenia skruszył jego uprzedzenia wobec „skażonych” wszczepów. Dostrzegł w niej lojalność, profesjonalizm i wewnętrzną siłę.

Ich relację przypieczętował milczący gest — Kaeden położył dłoń na ramieniu Echo, uznając ją za pełnoprawną sojuszniczkę i wartościowego człowieka ponad dawnymi uprzedzeniami rodowymi. Obecnie Echo stanowi techniczne „oczy” drużyny, a Kaeden jest jej honorową tarczą.

Wydarzenia na Thalassie

Ranek Cross

Podczas wspólnego wieczoru z Rankiem Crossem młodszy technik Wanguardii przyniósł Echo kwiaty. Drużyna podejrzewa, że Echo mu się spodobała i że może próbować jej zaimponować albo się w niej podkochiwać. Ranek nie potwierdził jednak swoich uczuć, dlatego pozostaje to wyłącznie interpretacją jego zachowania.

Ranek przygotowuje się do egzaminu potrzebnego do uzyskania awansu. Podchodził do niego już raz, ale nie zdał, a kolejna próba ma odbyć się za około pół roku. Echo zaoferowała, że przygotuje dla niego skrypt zbierający najważniejsze materiały i informacje potrzebne do nauki. Ranek bardzo ucieszył się z tej propozycji.

Echo przekazała mu również 500 kredytów, które ma wykorzystać do obstawienia przegranej Rickera podczas walki bokserskiej.

Analiza zlecenia Hershrima

Podczas rozmowy z majorem Gurushem Hershrimem Echo zapadła w głębokie zamyślenie i analizowała jego zlecenie dotyczące kapsuły ewakuacyjnej na Tortudze.

Do uzupełnienia przez Mistrza Gry

Nie ustalono jeszcze, do jakiego dokładnie wniosku doszła Echo po przeanalizowaniu wypowiedzi Hershrima i całego wątku kapsuły.

Cele i konflikty

  • Zachować w tajemnicy prawdziwe imię i powiązanie z rodem Voss.
  • Nie dopuścić do ujawnienia udziału w nielegalnych badaniach w Mgławicy Pająka.
  • Utrzymać niezależność od Mariusa mimo comiesięcznych przelewów za milczenie.
  • Radzić sobie z traumą po katastrofie prototypowego napędu.
  • Przełamać nieufność wobec innych i zdecydować, czy wyjawić drużynie swoją prawdziwą tożsamość.
  • Znaleźć dla siebie miejsce poza światem arystokracji Cor i warsztatem w Doku 9.

Ważne osoby i powiązania

Osoba lub organizacjaRelacja z Echo
Marius Vossbiologiczny ojciec; sfinansował wszczep, po czym wygnał córkę i oficjalnie uznał ją za zmarłą
Selene Bellarmatka; nauczyła Echo dyscypliny, cierpliwości i ukrywania emocji; zmarła, gdy córka miała dwanaście lat
Adrian Bellarwuj, opiekun i główny inżynier projektu; jedyny powiernik prawdziwego imienia Echo
Vexwynajmuje jej boks w Doku 9 i wprowadził ją do drużyny
Vael Sunezaufany przyjaciel; pomógł jej podczas ataku paniki, nie naruszając jej umysłu
Kaeden Aurelius Vanthzaufany sojusznik; Echo uratowała mu życie, a on odrzucił dawne uprzedzenia wobec jej wszczepu
Ranek Crossprzychylny drużynie młodszy technik Wanguardii; przyniósł Echo kwiaty, a ona zaoferowała mu pomoc w przygotowaniu do egzaminu
Rada Rodów (COR)środowisko jej ojca; ujawnienie jej pochodzenia i wszczepu grozi skandalem
Aeterna Careklinika, w której zdiagnozowano nieodwracalne uszkodzenie wzroku

Umiejętności i wyposażenie

Broń — Pulsar

Sesja RPG/Zdjęcia/Różne/pulsar.webp

Sesja RPG/Zdjęcia/Różne/pulsar-chart.webp

  • Eksperymentalny wszczep sonarowy z czujnikami biegnącymi wzdłuż łuku brwiowego.
  • Czarna, lustrzana opaska cybernetyczna zasłaniająca oczy.
  • Ulubiony klucz wykorzystywany zarówno jako narzędzie, jak i pomoc w echolokacji.
  • Wyjątkowy słuch diagnostyczny pozwalający rozpoznawać usterki po wibracjach kadłuba i tonie reaktora.
  • Diagnostyka oraz naprawa napędów V-Drive i systemów okrętowych.
  • Obchodzenie zabezpieczeń i drobne hacki oprogramowania.
  • Wyczuwanie mikropęknięć i subtelnych wibracji dotykiem.

Źródła