Kaeden Aurelius Vanth
Wygnany syn rodu Vanth, fechtmistrz i najemnik z nagrodą wyznaczoną za jego głowę. Próbuje zdemaskować zdradę własnego ojca i odbudować honor rodu, który chce go zabić.

Herb rodu Vanth

Karta postaci
Kaeden Aurelius Vanth
Pole Informacja Rasa człowiek, ród Vanth Wiek 34 lata Profesja fechtmistrz, szermierz i najemnik Pochodzenie Aurelia Prime Status wygnaniec i ścigany zbieg Nagroda 25 000 kredytów za śmierć; 50 000 kredytów za schwytanie żywcem Cel ujawnić zdradę Lorda Marcusa Vantha i przywrócić honor rodu
Kim jest
Kaeden to wysoki, szczupły mężczyzna o arystokratycznych rysach twarzy, stalowoniebieskich oczach i ciemnych włosach przyprószonych siwizną na skroniach. Przez lewe oko przebiega cienka blizna, będąca pamiątką po nocnym ataku. Jako mistrz fechtunku i jeden z najlepszych szermierzy swojego pokolenia porusza się z naturalną elegancją i pewnością siebie.
Nosi granatowy płaszcz z wysokim kołnierzem w rodowych barwach Vanth, pozbawiony jednak wszelkich insygniów. Pod nim zawsze ma nieskazitelnie białą koszulę, czarne spodnie i wysokie buty. Na szyi nosi medalion rodu Vanth, którego nie wyrzekł się mimo wygnania. Nawet podczas odpoczynku zachowuje wyprostowaną sylwetkę — nawyk wyniesiony z arystokratycznego wychowania, którego nie potrafi się pozbyć.
Kaeden Aurelius Vanth jest wygnanym synem rodu Vanth, jednej z arystokratycznych rodzin należących do Wysokiej Rady Rodów (COR). Wychowany jako szlachcic, uczony i mistrz fechtunku, przez lata wierzył w honor, tradycję i świętość rodowych zasad. Wszystko zmieniło się, gdy odkrył, że jego ojciec, Lord Marcus Vanth, zdradzał własne państwo dla zysku.
Nazwisko i przedrostek „Cor”
Poprawna forma imienia i nazwiska postaci to Kaeden Aurelius Vanth. Członkowie rodów należących do Wysokiej Rady Rodów czasami używają honorowego przedrostka Cor- przed nazwiskiem, aby podkreślić najwyższy status swojego rodu. Nie jest on jednak częścią właściwego nazwiska Kaedena.
Zamiast sprawiedliwości spotkała go zdrada. Oskarżony o zbrodnie, których nie popełnił, został zmuszony do ucieczki z rodzinnego świata. Od sześciu lat żyje jako ścigany zbieg.
Manieryzmy
- Minimalnie kłania się głową, gdy poznaje kogoś nowego. To instynkt rodowy, którego nie potrafi wyłączyć.
- Po każdej walce najpierw czyści rapier, a dopiero później wyciera krew z twarzy.
- Gdy się denerwuje, miesza trzy języki w jednym zdaniu: Cor-Imperial, Common Trade i archaiczną łacinę kościelną.
- Nigdy nie strzela pierwszy z pistoletu — uważa to za „nieszlachetne”.
- Pije wyłącznie czerwone wino, choć na Tortudze kosztuje ono krocie. Pozostałe alkohole demonstracyjnie odsuwa.
- Codziennie zmienia białą koszulę, nawet w slumsach Doku 4. W skrzyni pod łóżkiem przechowuje siedem identycznych koszul.
Tło
Dziedzic rodu Vanth
Kaeden urodził się w Pałacu Vanth na Aurelii Prime — rodowej siedzibie jednej z najstarszych i najbardziej wpływowych dynastii w Wysokiej Radzie Rodów. Przez ponad tysiąc lat Vanthowie budowali swoją pozycję dzięki służbie wojskowej, politycznym sojuszom oraz reputacji niezrównanych szermierzy.
Już od ósmego roku życia Kaeden szkolił się pod okiem sira Briona Vehsta, mistrza fechtunku i weterana trzech wojen pogranicznych. W późniejszych latach ukończył prestiżową Akademię COR. Studiował tam prawo, retorykę oraz etykietę dworską, przygotowując się do przyszłej służby dla rodziny.
Dorastał w świecie przywilejów, surowej ceremonii i dynastycznej dumy. Od najmłodszych lat wpajano mu, że nazwisko Vanth zobowiązuje, a krew rodu jest święta. Serranie, Auraxowie, Kły czy mieszkańcy Rubieży byli dla niego ludźmi z odległego świata, stojącymi niżej w naturalnym porządku rzeczy. Patrząc z pałacowych tarasów na stolicę Aurelii Prime, nigdy nie kwestionował tego przekonania. Wierzył, że taki właśnie powinien być wszechświat.
Cena prawdy
W wieku dwudziestu czterech lat Kaeden przygotowywał rozprawę dotyczącą etyki wojennej. Podczas poszukiwań starych edyktów i precedensów prawnych w pałacowej bibliotece natrafił na dokumenty, których nigdy nie powinien był zobaczyć. Były to rachunki i zapisy finansowe prowadzone przez skarbnika rodu.
Wynikało z nich, że Lord Marcus Vanth od lat potajemnie sprzedawał Żelaznej Wanguardii skradzione kody Bram Próżniowych w zamian za dostawy ciężkiego uzbrojenia i Ichoru klasy A. Kilkanaście transakcji, miliony kredytów i informacje mogące doprowadzić do otwartego konfliktu na granicach sektora.
Kaeden nie próbował nikogo szantażować ani ukrywać swojego odkrycia. Wychowany w wierze w honor rodu i świętość jego kodeksu, zaniósł dokumenty ojcu osobiście. Był przekonany, że doszło do pomyłki albo że Marcus przyzna się do winy i poniesie konsekwencje swoich czynów. Ojciec wysłuchał go spokojnie w swoim gabinecie, nalał mu kieliszek czerwonego wina i polecił wrócić do swoich komnat.
Tej samej nocy do sypialni Kaedena wtargnęło trzech uzbrojonych kuzynów. Nie przyszli rozmawiać. Przyszli wykonać rozkaz. Kaeden przeżył tylko dzięki wyszkoleniu, które przez lata wpajał mu sir Brion Vehst. W krótkiej, brutalnej walce zabił wszystkich trzech rapierem. Nie sięgnął po pistolet — huk strzału zaalarmowałby straże, a poza tym już wtedy uważał, że prawdziwy szermierz nie strzela pierwszy.
Gdy zrozumiał, że wyrok wydał jego własny ojciec, nie miał już złudzeń. Opuścił pałac przez okno na drugim piętrze, przedostał się do cywilnej strefy portowej i jeszcze tej samej nocy uciekł z Aurelii Prime. Nigdy więcej nie zobaczył rodzinnego domu.
Najemnik z Wysokiego Rodu
Rada Rodów szybko przedstawiła własną wersję wydarzeń. Kaeden został uznany za winnego zdrady rodu oraz zamordowania trzech krewnych. Wyznaczono nagrodę w wysokości 25 000 kredytów za jego śmierć i 50 000 kredytów za schwytanie żywcem. Ród Vanth oficjalnie się go wyparł, a jego imię usunięto z rodowych archiwów i genealogii, jakby nigdy nie należał do rodziny. Od tamtej chwili był dla nich martwy.
Przez kolejne lata wędrował po odległych sektorach i światach pogranicza, utrzymując się jako szermierz, ochroniarz i najemnik. Często zatrudniali go bogaci arystokraci, którzy doskonale wiedzieli, kim naprawdę jest. Dla jednych był skandalem, dla innych żywą legendą, a dla większości po prostu ciekawostką wartą opłacenia. W tym czasie Kaeden nie przestał szukać dowodów przeciwko ojcu, cierpliwie podążając śladami pozostawionymi przez jego interesy.
Trzy lata temu osiadł na Tortudze. W porcie pełnym przemytników, wyrzutków i ludzi uciekających przed własną przeszłością znalazł coś na kształt schronienia. Jest to jedno z nielicznych miejsc w sektorze, gdzie wyroki i nagrody Wysokiej Rady Rodów nie są traktowane z należytą powagą — zwłaszcza odkąd Vex otwarcie daje do zrozumienia, że nie zamierza respektować cudzych listów gończych.
Droga do prawdy
Kaeden nie porzucił celu, który odebrał mu dom, nazwisko i dawne życie. Chce ujawnić prawdę o działaniach Lorda Marcusa Vantha i przedstawić dowody Wysokiej Radzie Rodów. Paradoks polega na tym, że to właśnie Rada uznała go za zdrajcę i najprawdopodobniej aresztowałaby go, zanim zdążyłby wypowiedzieć choćby jedno słowo.
Mimo wygnania wciąż wierzy w honor rodu Vanth i marzy o przywróceniu mu dawnej godności. W kieszeni nosi drewniany medalion z rodowym herbem — jedyną pamiątkę po dawnym życiu.
Wieczorami pisze listy do swojej matki, Lady Selene. Opisuje w nich miejsca, które odwiedził, ludzi, których spotkał, i to, kim się stał. Nigdy jednak ich nie wysyła. Wszystkie trafiają do drugiej szuflady jego biurka, gdzie od lat rośnie stos wiadomości, których prawdopodobnie nikt nigdy nie przeczyta.
Nowy dom
Kaeden mieszka w niewielkim pokoju nad pralnią w Doku 4. Pomieszczenie jest surowe, zimne i pozbawione okien, bardziej przypominając tymczasową kwaterę niż prawdziwy dom. Wyposażenie ogranicza się do łóżka, biurka i pojedynczego krzesła. Na ścianach nie wiszą żadne zdjęcia ani pamiątki z dawnego życia.
Jedynym wyjątkiem jest Argentis „Srebrny Cień”, rodowy rapier Vanthów, zawieszony w pochwie na metalowym haczyku. Pod łóżkiem stoi zamknięta skrzynia zawierająca komplet rodowych szat, których nie założył od dnia ucieczki z Aurelii Prime. Mimo upływu lat nie potrafi się ich pozbyć.
Każdego wieczoru można znaleźć go w należącym do Vexa barze „Pod Pękniętą Bramą”. Zawsze zajmuje ten sam stolik w narożniku sali, zamawia kieliszek czerwonego wina i siada plecami do ściany. Nawyki wygnańca i ściganego człowieka trudno porzucić, nawet po latach.
Drużyna
Kaeden mieszkał na Tortudze już od około dwóch i pół roku, gdy po raz pierwszy spotkał Vaela. Wcześniej ich drogi po prostu się nie przecięły. Vex zapewniał Kaedenowi schronienie od jego przybycia, ale przed dopuszczeniem go bliżej do swojego kręgu i powstającej drużyny poprosił Vaela o ocenę jego szczerości. Serranin uznał, że wygnanemu szlachcicowi można zaufać.
Początkowo Kaeden był jedynie kolejnym najemnikiem wykonującym zlecenia, lecz wspólne niebezpieczeństwa szybko zbliżyły go do Vaela i Echo. Zanim ktokolwiek zaczął mówić o drużynie, zdążyli już wielokrotnie uratować sobie życie.
Vael Sune
Kaeden o Vaelu
Poznałem Vaela pół roku temu, choć sam mieszkałem na Tortudze już od około dwóch i pół roku. Wcześniej nasze drogi zwyczajnie się nie przecięły. Vex od dawna dawał mi schronienie, ale zanim dopuścił mnie bliżej do swojego kręgu, wysłał Serranina, by ocenił moje zamiary. Spodziewałem się bezwzględnego przesłuchania, prowokacji lub próby wyciągnięcia sekretów mojego rodu. Zamiast tego napotkałem kogoś, kto po prostu pragnął poznać prawdę. Po jego ocenie Vex zaczął ufać mi znacznie bardziej. Nie musiał dodawać nic więcej — wiedziałem, komu to zawdzięczam.
Łączy nas znacznie więcej, niż którykolwiek z nas byłby skłonny głośno przyznać. Obydwaj uciekamy przed przeszłością oraz ludźmi, którzy nie potrafią odpuścić. Vael jest jedną z nielicznych osób w tym sektorze, przy których nie odczuwam ciągłej potrzeby ważenia każdego słowa. Nigdy nie wykorzystał swoich zdolności, by wdzierać się tam, gdzie nie został zaproszony. W świecie przeżartym manipulacją i kłamstwem taka powściągliwość to prawdziwa rzadkość. Widzę w nim człowieka, który każdego dnia dźwiga ciężar cudzego cierpienia, a mimo to nie pozwolił, by odebrało mu ono empatię. Być może właśnie dlatego tak bezwzględnie sobie zaufaliśmy.
Echo
Kaeden o Echo
Dla wychowanego w pałacach arystokraty przemysłowa pralnia w Doku 4 była jedynie miejscem, gdzie oddawałem do czyszczenia swoje białe koszule. Echo uważałem za kolejną mechaniczkę wspomaganą wszczepami — jedną z wielu osób, które spotyka się na Tortudze. Wszystko zmieniło się dnia, gdy zaatakowała ją grupa zbirów. Interweniowałem bez wahania, bo tak nakazywał mi rodowy Kodeks Honoru.
W trakcie walki Echo wykryła swoim sonarem napastnika ukrywającego się poza moim polem widzenia i zasłoniła mnie własnym ciałem, przyjmując cios przeznaczony dla mnie. Jej bezinteresowne poświęcenie zburzyło uprzedzenia, które wyniosłem z rodzinnego domu. Dostrzegłem w niej odwagę, lojalność i siłę charakteru — cechy, które cenię bardziej niż pochodzenie czy status. Gdy po wszystkim położyłem dłoń na jej ramieniu, był to znak pełnego uznania. Od tamtej chwili Echo stała się moim sojusznikiem.
Cele i konflikty
- Zdobyć niepodważalne dowody zdrady Lorda Marcusa Vantha.
- Ujawnić prawdę Wysokiej Radzie Rodów, zanim zostanie aresztowany lub zabity.
- Oczyścić swoje imię z zarzutu zdrady i morderstwa.
- Odbudować honor rodu Vanth, mimo że jego przedstawiciele wydali na niego wyrok.
- Przeżyć polowanie prowadzone przez własną rodzinę i łowców nagród.
- Zmierzyć się z uprzedzeniami wyniesionymi z arystokratycznego wychowania.
- Zdecydować, czy kiedykolwiek wyśle listy pisane do matki.
Pozycja wobec frakcji
| Frakcja lub organizacja | Stosunek | Dlaczego |
|---|---|---|
| Rada Rodów (COR) | Aktywne zagrożenie | Skazali go za zdradę i morderstwo krewnych oraz wyznaczyli wysoką nagrodę za jego głowę. Kaeden wciąż chce jednak ujawnić im prawdę i oczyścić swoje imię. |
| Żelazna Wanguardia | Wróg · nienawiść | To organizacja, której ojciec Kaedena nielegalnie sprzedawał kody Bram Próżniowych. Jest bezpośrednio związana z upadkiem i wygnaniem Kaedena. |
| Technokracja Żelaznego Synodu | Dystans · pogarda | Jej zimna, skrajnie technologiczna natura oraz cybernetyczne modyfikacje kłócą się z tradycyjnym wychowaniem Kaedena. |
| Pielgrzymi Ostatniego Światła | Neutralność | Fanatyzm religijny i mistycyzm słabo trafiają do pragmatycznego szermierza, choć Kaeden szanuje ich oddanie wyższym ideom. |
| Aeterna Care | Neutralność | Nie łączy go z korporacją osobista historia. Korzysta z jej medycyny w nagłych sytuacjach i płaci jak każdy obcy. |
| Vex („Pod Pękniętą Bramą”) | Sojusz nieformalny | Vex dał mu bezpieczne schronienie na Tortudze i ignoruje listy gończe Rady Rodów, za co Kaeden odpłaca mu lojalnością. |
Ważne osoby i powiązania
| Osoba lub organizacja | Relacja z Kaedenem |
|---|---|
| Lord Marcus Vanth | ojciec, zdrajca i główny przeciwnik; wydał rozkaz zabicia syna |
| Lady Selene | matka; Kaeden regularnie pisze do niej listy, lecz ich nie wysyła |
| sir Brion Vehst | mistrz fechtunku i nauczyciel Kaedena |
| Rada Rodów (COR) | uznała go za zdrajcę i zatwierdziła list gończy |
| Żelazna Wanguardia | odbiorca kodów Bram Próżniowych sprzedawanych przez Marcusa Vantha |
| Vex | udzielił mu schronienia i wprowadził do kręgu najemników na Tortudze |
| Vael Sune | zaufany przyjaciel i członek drużyny; poręczył za niego przed Vexem |
| Echo | zaufana sojuszniczka i członkini drużyny; uratowała mu życie |
Ekwipunek i pamiątki
- Argentis „Srebrny Cień” — rodowy rapier Vanthów.
- Drewniany medalion z herbem rodu Vanth.
- Pistolet, z którego Kaeden z zasady nigdy nie strzela pierwszy.
- Siedem identycznych białych koszul.
- Komplet rodowych szat przechowywany w zamkniętej skrzyni.
- Niewysłane listy do Lady Selene.