Vael Sune

Serranin telepata. Medium na własną rękę w Doku 9 na Tortudze. Były „resonator” Programu Resonance — uciekł, gdy odkrył, że jego rasa to tam nie wyjątek, tylko cały program.

Sesja RPG/Zdjęcia/Postacie graczy/vael_portrait.webp

Karta postaci

Vael Sune

PoleInformacja
RasaSerranin, ród Sune (Su’un)
Wiek32 lata
RangaNovice
Profesjatelepata i medium
PochodzenieSerra
BazaTortuga · Dok 9
Statuszbieg z Programu Resonance
Celchronić Litę i odzyskać stabilność

Karta graficzna

Sesja RPG/Zdjęcia/Postacie graczy/vael-chart.webp

Kim jest

Vael Sune to smukły Serranin o bladoniebieskiej, perłowej skórze, ciemnografitowych włosach i czarnych oczach z cieniem zarostu. Jego klasyczna, magnetyczna uroda ma w sobie intrygującą obcość. Najbardziej niezwykły widok ujawnia się jednak podczas używania telepatii — wtedy wzdłuż jego karku, ramion i dłoni zaczynają pulsować cienkie, srebrzyste linie energetyczne.

Vael to typ uważnego obserwatora: mówi niewiele, słucha długo. Przy klientach demonstracyjnie sączy serranską herbatę cytrusową, by w domowym zaciszu uciekać w alkohol — zdecydowanie za dużo whisky. Ubiera się przede wszystkim praktycznie. Nosi czystą koszulę ukrytą pod znoszonym, długim płaszczem. W jego kieszeniach zawsze można znaleźć klucze do salonu, talię serranskich kart oraz paczkę tytoniu, po który sięga jednak sporadycznie.

Manieryzmy

  • Przed sesją dotyka delikatnie nadgarstka klienta — formalnie żeby uspokoić, naprawdę żeby zacząć „smakować” jego stan emocjonalny.
  • Patrzy długo w oczy, potem odwraca wzrok jakby coś za rozmówcą — to filtruje napływ uczuć.
  • Nieświadomie powtarza półszeptem ostatnie słowo, gdy rozmówca skończy zdanie.
  • Nuci pod nosem fragmenty melodii, których sam nie pamięta — to „echa” klientów, którzy zostawili w nim ślady.
  • Śmieje się rzadko, ale szczerze.

Tło

Harmonia rodzinnej planety Serra

Vael urodził się na Serrze — przepięknym, zielonym świecie krążącym w układzie Sigma Scorpii. Jako przedstawiciel swojej rasy dorastał w kulturze opartej na harmonii, medytacji i absolutnej szczerości. Dzięki powszechnej wśród Serran telepatii kłamstwo na Serrze niemal nie istniało.

Jego rodzina prowadziła spokojny dom herbaciany odwiedzany głównie przez podróżników, pielgrzymów i lokalnych medytujących. Trzy pokolenia rodziny Sune mieszkały pod jednym dachem. Serra była jedynym światem, jaki znał przez większość życia.

Sesja RPG/Zdjęcia/Różne/Sigma_scorpi.webp

Vael nie wie, co stało się z krewnymi, którzy pozostali na Serrze. Kiedy nazywa Litę jedyną rodziną, jaka mu pozostała, ma na myśli jedyną bliską osobę, której los i miejsce pobytu są mu obecnie znane.

Rodzina Sune należała do jednej z dawnych linii psionicznych zwanych „Su’un”. W archaicznym dialekcie Serran oznaczało to „biały żar” lub „czyste światło”. Według legend przodkowie tej linii jako pierwsi „usłyszeli” głos białej gwiazdy Sigma Scorpii C i przebudzili w sobie niezwykle silne zdolności telepatyczne. Z czasem potomkowie Su’un przyjęli nazwisko Sune, by podkreślić swoje pochodzenie i więź z gwiazdą uznawaną za duchowe źródło ich daru.

Herb rodziny Sune

Sesja RPG/Zdjęcia/Różne/vael-herb-rodziny-Sune.webp

Serranie z natury posiadają zdolności telepatyczne, jednak siła talentu różni się pomiędzy rodami. U Vaela dar objawił się wyjątkowo silnie i przyjął niezwykle rzadką formę empatycznego rezonansu. Jego zdolności składają się z dwóch warstw:

  • Mimowolne odczuwanie emocji — nieustanny biały szum uczuć ludzi wokół. Vael nauczył się go filtrować, ale nigdy całkowicie wyłączyć.
  • Mimowolny transfer — gdy znajduje się blisko cierpiącej osoby, część bólu przechodzi na niego. Klient odczuwa ulgę, a Vael niesie ten ciężar dalej. To dlatego ludzie wracają do niego raz za razem.

Dar ten ma jednak swoją cenę. Vael zbiera w sobie cudzy smutek, zazdrość, rozpacz i poczucie straty. Jego pacyfizm nie wynika z filozofii, lecz z biologicznej konieczności — zabicie człowieka oznaczałoby przyjęcie ostatniej fali jego strachu i bólu.

Przeszłość w Programie Resonance

Spokój Vaela został zniszczony, gdy Aeterna Care uznała Serran za idealne bio-narzędzia. Korporacja zwabiła go ofertą pracy, która wydawała się zbyt dobra, by była prawdziwa. Vael przyjął ją, nie wiedząc, czym naprawdę jest Program Resonance ani jak traktowani są jego uczestnicy. Dopiero po rozpoczęciu pracy odkrył, że został oszukany i wcielony do systemu eksploatującego jego dar.

Przez pierwsze lata obsługiwał agentów wracających z brutalnych misji pacyfikacyjnych. Jego zadaniem było stabilizowanie ich psychiki, aby mogli jak najszybciej wrócić do służby.

Z czasem, dzięki swojej skuteczności, Vael stał się tajną bronią Aeterny wykorzystywaną przy leczeniu weteranów Żelaznej Wanguardii cierpiących na ciężkie PTSD oraz klientów VIP z Wysokiej Rady Rodów.

W ostatniej fazie programu został przeniesiony do projektu „Drainage” — wymazywania wspomnień. Jako medium zmuszano go do przeprowadzania procedur Mind Wipe na świadkach korporacyjnych zbrodni. Nazywano to „Drenażem”: Vael usuwał konkretne obrazy i emocje, pozostawiając klientów „czystymi” i lżejszymi.

Tajemnica transferu — cena za „lekkość”

Nikt w Aeterna Care nigdy nie wyjawił Vaelowi prawdy o naturze jego daru. Klienci wychodzili z sesji wolni od lęku i winy, lecz nie była to zwykła empatia. Fizjologia Vaela powodowała mimowolny transfer emocjonalny.

Vael nie „naprawiał” cudzych umysłów — przejmował ich emocje, lęki i traumy na siebie. Każdy wymazany koszmar pozostawał wypalony w jego własnej pamięci. Srebrzyste linie pulsujące pod jego skórą były w tamtym okresie niemal stale rozżarzone, jakby jego ciało próbowało przepompować cudzy ból bezpośrednio do własnego krwiobiegu.

Trzy lata w placówkach Aeterna Care wystarczyły, by odkrył przerażającą prawdę: Program Resonance był systemową eksploatacją jego ludu. Korporacja korzystała z list rodowych linii psionicznych i selekcjonowała Serran do roli żywych procesorów emocjonalnych, eksploatując ich aż do psychicznego wypalenia i śmierci.

Punktem zwrotnym było odnalezienie na jednej z list rekrutacyjnych siedemnastoletniej Lity Sune — jego kuzynki. Vael zareagował natychmiast. Wykradł dokumentację, zabrał Litę i zniknął z radarów korporacji. Od ucieczki minęły trzy lata, dlatego Lita ma obecnie 20 lat.

Dziś, trzy lata po ucieczce, prowadzi na Tortudze salon „Perłowy Azyl”, ukryty w zaniedbanej części Ogrodów Hydroponicznych „Lotos” i położony niedaleko Doku 9. Próbuje tam zagłuszyć echa własnej traumy i chronić Litę Sune — jedyną bliską krewną, której los jest mu znany. Nie wie, co stało się z rodziną pozostawioną na Serrze.

Czemu jeszcze żyje

Aeterna Care, działając z typową dla siebie bezwzględnością, wielokrotnie próbowała zutylizować Vaela jako „wadliwy zasób”. Fakt, że Serranin wciąż oddycha, jest kpiną z ich procedur bezpieczeństwa. Trzy lata temu zawiodły materiały wybuchowe — Vaela ostrzegł rasowy szósty zmysł (Danger Sense). Dwa lata temu korporacyjny „czyściciel” próbował podejść go, udając klienta. Vael, zamiast sięgać po broń, ukoił jego umysł psioniczną kołysanką (Slumber) i go uśpił. Najbardziej bolesna była próba porwania Lity sprzed roku. Interwencja ludzi Vexa udowodniła korporacji, że protekcja właściciela „Pękniętej Bramy” nie jest czczą pogróżką. Aeterna nadal aktywnie poszukuje Lity. Vex uczynił z Vaela swoje „psioniczne ucho” na Tortudze; Serranin odczytuje emocjonalne echa w umysłach byłych klientów korporacji i dostarcza mu bezcennych informacji.

Co więcej, życie Vaela chroni naturalny dla rasy Serran szósty zmysł (Danger Sense), który ostrzega go przed fizycznym zagrożeniem sekundy przed atakiem. Gdy walka staje się nieunikniona, Vael sięga po swój atut — psioniczną kołysankę (Slumber), którą potrafi uśpić przeciwnika, unikając tym samym rozlewu krwi. Najważniejszym czynnikiem jest fakt, że tajne materiały przekazał Cyrusowi Jaxowi „Archivistowi”, niezależnemu dziennikarzowi śledczemu z „Głosu Tortugi”. Jeśli Vael zginie lub zniknie bez śladu, idealista opublikuje całość w galaktycznej sieci, ryzykując własnym życiem i wystawiając Aeternę na skandal, którego nie da się zamieść pod dywan.

Wizja operacji „Pajęcze Gniazdo”

Podczas pobytu na Thalassie Vael doświadczył snu lub wizji, w której obserwował operację „Pajęcze Gniazdo” z perspektywy jednego z żołnierzy. Widział obok siebie Gooysona, dwunastodniową podróż statku „Włócznia Wanguardii”, wejście do stacji przez właz numer 3 oraz zwęglone ciała i cienie wypalone na ścianach.

Wizja ujawniła również:

  • rolę Gurusha Hershrima jako oficera operacyjnego używającego oznaczenia TIS 409;
  • nagrania doktora Bellara o napędzie bezbramowym; według usłyszanego w wizji nagrania napęd był prawie ukończony;
  • stabilność modelu na poziomie 0,91 i rotację pola irydowego;
  • problem korekcji szumów tła;
  • zaginionego trzynastego pracownika, którym była nieujęta w oficjalnych raportach Echo;
  • komunikat dotyczący 8 z 12 kapsuł.

Nie ustalono jeszcze, czy wizja była rekonstrukcją przeszłości, wspomnieniem przejętym od Gooysona, czy innym zjawiskiem psionicznym.

Uśpienie żołnierzy i karta Ranka Crossa

Gdy dwóch żołnierzy Wanguardii nagabywało Gooysona, Vael uniknął walki, używając Slumber i zsyłając na nich głęboki sen. Drużyna przeszukała śpiących i zdobyła kartę dostępową młodszego technika Ranka Crossa.

Życie na Tortudze

„Perłowy Azyl” znajduje się w zaniedbanej części Ogrodów Hydroponicznych „Lotos”, w pobliżu Doku 9 na Tortudze. Jest to mały, ciepło oświetlony pokój, w którym czas płynie wolniej. Wnętrze urządzono skromnie: wysłużona kanapa, dwa wysiedziane fotele i niski drewniany stolik, nad którym tli się miękkie światło lampki. Vael nie bawi się w mistyczne rytuały. Jego praca to czysta empatia — spokojna rozmowa przy filiżance herbaty, delikatny dotyk nadgarstka i głębokie, uważne słuchanie.

Przez jego progi przewija się barwna mozaika postaci: zmęczeni marynarze, luksusowe prostytutki, drobni przestępcy szukający odkupienia oraz weterani z Wanguardii, uwięzieni w pętli własnego PTSD. Czasem, pod osłoną nocy, w „Azylu” zjawiają się dawni VIP-y z Programu Resonance. Uzależnieni od kojącej ulgi, jaką dawał im Vael, ryzykują wszystko, byle tylko znów zaznać psychicznego spokoju.

Na zapleczu salonu mieszka Lita Sune, dwudziestoletnia kuzynka Vaela, którą wykradł z rąk korporacji. Lita posiada zdolności telepatyczne, choć jej talent jest znacznie słabszy niż dar Vaela. Pod jego okiem uczy się, jak odbierać cudze emocje i nie utonąć w ich mroku. Obecna misja Vaela to ich pierwsza tak długa rozłąka. Lita panicznie boi się ponownego schwytania, ponieważ Aeterna nadal aktywnie jej poszukuje, ale z serrańską dumą maskuje strach twardą postawą. Jedyne poczucie bezpieczeństwa daje jej obietnica Vexa, którego ludzie dyskretnie pilnują salonu podczas nieobecności jej opiekuna.

Drużyna

Kiedy załoga szukała kogoś do prześwietlania intencji kontrahentów, Vex od razu wskazał im Vaela, argumentując, że z telepatą z rodu Su’un na pokładzie nikt nie zdoła wbić im noża w plecy. Serranin stał się dla drużyny idealnym wsparciem – cichym uchem, które wyczuwa wrogie zamiary, zanim ktokolwiek wyciągnie broń. Dla samego Vaela ta współpraca to szansa na wyrwanie się z marazmu Tortugi; liczy, że u boku lojalnych ludzi odzyska stabilność, która pozwoli mu w końcu odstawić whisky i odciąć się od traum przeszłości.

Echo

Vael o Echo

Dwa lata temu Echo przyszła naprawić generator w moim salonie po awarii sieci. W trakcie pracy dostała nagłego, silnego ataku paniki. Mój telepatyczny zmysł od razu wyczuł paraliżujący strach wywołany jej dawną traumą. Pierwszym odruchem było wejście do jej głowy i sztuczne wyciszenie tych emocji mocą psioniczną.

Powstrzymałem się, bo nie chciałem naruszać jej umysłu. Zamiast tego pomogłem jej usiąść, zrobiłem herbatę i po prostu wysłuchałem, bez używania zdolności.

To zdarzenie zbudowało między nami potężne zaufanie. Echo wie, że widziałem jej największą słabość i nie wykorzystałem tego przeciwko niej. Na Tortudze to rzadkość, dlatego ufa mi jak nikomu innemu. Kiedy Vex zaczął kompletować załogę, to właśnie ona pierwsza zaproponowała moją kandydaturę do drużyny.

Kaeden Aurelius Vanth

Vael o Kaedenie

Poznałem Kaedena pół roku temu. Mieszkał już wtedy na Tortudze od około dwóch i pół roku, ale wcześniej nasze drogi się nie przecięły. Vex od dawna zapewniał mu schronienie, lecz przed dopuszczeniem go bliżej do swojego kręgu i powstającej drużyny chciał upewnić się, czy można mu zaufać. Nie szukałem sekretów ani kłamstw — chciałem jedynie sprawdzić, czy Kaeden jest tym, za kogo się podaje. Wyczułem szczerość. To wystarczyło, by Vex obdarzył go większym zaufaniem.

Łączy nas więcej, niż mogłoby się wydawać. Oboje jesteśmy zbiegami — ja uciekam przed Aeterną Care, on przed ludźmi, którzy nie przestali go ścigać. Darzy mnie szacunkiem, , bo nigdy nie czytam jego emocji bez pozwolenia. Ja z kolei widzę w Kaedenie człowieka zmęczonego ciągłą ucieczką, próbującego odnaleźć własną drogę. Być może właśnie dlatego rozumiemy się lepiej, niż obaj chcielibyśmy przyznać.

Wydarzenia na Thalassie

Wspólne śniadanie na statku

Rankiem 11 Vult Vael postanowił zorganizować wspólne śniadanie dla drużyny oraz nowych pasażerów statku. Poszedł do pobliskich straganów i przyniósł dla wszystkich bułeczki z mięsem oraz kawę, którą otrzymał bezpłatnie.

Śniadanie miało stworzyć spokojną i przyjazną atmosferę oraz pomóc w nawiązaniu kontaktu z osobami odebranymi z targu niewolników.

„Strzała Kupidyna”

Podczas późniejszej rundy po barach podpity Vael powiedział, że na jego rodzinnej planecie nazywano go „strzałą Kupidyna”.

Anegdota, nie oficjalny przydomek

Wypowiedź padła po alkoholu i nie została niezależnie potwierdzona. „Strzała Kupidyna” nie jest obecnie traktowana jako oficjalny przydomek ani alias Vaela.

Cele i konflikty

  • Chronić Litę przed Aeterna Care.
  • Uniknąć schwytania przez korporację i jej ludzi.
  • Odzyskać stabilność, odstawić whisky i odciąć się od traum przeszłości.
  • Radzić sobie z cudzym cierpieniem, które przejmuje poprzez swój dar.

Pozycja wobec frakcji

Frakcja lub organizacjaStosunekDlaczego
Wysoka Rada Rodów (COR)Ostrożność · dystansJako arystokracja gardzą psioniką („skażenie umysłu”), a Serran traktują przedmiotowo. Vael wie, że wielu jej członków to byli klienci Aeterny, którzy chcieliby wymazać wspomnienia o swoich zbrodniach.
Żelazna WanguardiaDystans · szacunekLeczył wielu weteranów cierpiących na PTSD. Szanuje ich poświęcenie, ale nie podziela militaryzmu i przemocy, które często pozostawiają po sobie emocjonalne blizny.
Technokracja SynoduNiepokójIch ideologia „ciała jako przestarzałego hardware’u” jest sprzeczna z serrańskim dążeniem do harmonii. Dla psionika umysły transhumanistów są zimne i obce, przypominając „pustą przestrzeń”.
Pielgrzymi Ostatniego ŚwiatłaZrozumienie · nieufnośćVael ufa im bardziej niż innym, ponieważ oferują pomoc bezinteresownie, co jest bliskie serrańskiej naturze. Jednocześnie uważa, że wykorzystywanie cierpienia ludzi do szerzenia wiary jest moralnie wątpliwe.
Aeterna CareNienawiśćKorporacja uczyniła z niego narzędzie, wykorzystywała jego dar i próbowała go zlikwidować po ucieczce. Vael posiada dokumenty mogące zniszczyć reputację Aeterny.
Vex („Pod Pękniętą Bramą”)Patron · ochronaVex zapewnił mu schronienie, ochronę dla Lity i miejsce, gdzie może żyć względnie spokojnie. W zamian Vael pomaga mu jako telepata i źródło informacji.

Ważne osoby i powiązania

Osoba lub organizacjaRelacja z Vaelem
[[LitaLita Sune]]
Vexsojusznik i protektor; korzysta z informacji zdobywanych przez Vaela
[[Cyrus JaxCyrus Jax „Archivist”]]
Echozaufana członkini drużyny; zaproponowała jego kandydaturę
Kaeden Aurelius Vanthzaufany członek drużyny poznany pół roku temu; Vael poręczył za niego przed Vexem
Aeterna Carekorporacja odpowiedzialna za Program Resonance, ścigająca Vaela i Litę

Ekwipunek i pamiątki

Sesja RPG/Zdjęcia/Różne/vael_ekwipunek.webp

  • Klucze do salonu „Perłowy Azyl”.
  • Talia serranskich kart.
  • Paczka tytoniu, po który sięga sporadycznie.
  • Znoszony, długi płaszcz.

Źródła